Na Kociewiu i Kaszubach

 

Na Kociewiu i Kaszubach

Od wielu  dziesiątek lat

Ród mój

Ród Kotlickich

Jest rozgałęziony

Tak naprawdę

Dokąd sięga

Ile odnóg i korzeni

Ile koron i konarów

Chociaż jestem

Ja Wojciech Kotlicki

Senior Rodu

Tak naprawdę

Nie wiem sam

Gdzie obrócisz się

To krewni

I podobni

Głowa w głowę

Serce roście

Gdzie nie spojrzysz

Tam kociewskie

Tam kaszubskie

Drogie sercu

Strony moje

Ile razy już myślałem

Ażeby to Towarzystwo

Zebrać jakoś

Raz na zawsze

W jakieś porządne

Opasłe tomisko

I już nieraz

Chwytam wenę

I za rogi tego byka

Trzeba siły i uporu

By to jakoś

Z jakimś sensem

Dobrze poukładać w myślach

A następnie

Na stronicach

I czuję to pod stopami

I to pilne zawezwanie

I ten płomień

I ten ogień

Czas ów coraz szybciej biegnie

Bóg obdarzył

Mnie pamięcią

Doskonałą mocną pierwszą

W całym

W całym  rodzie

Jestem bastion

Jestem skarbiec

Tylko jeszcze 

Ta odległość

Z myśli przenieść to

 Na papier

Wraz z tą swadą

I humorem

Dosadnym kaszubskim 

I kociewskim

I bezwzględnie staropolskim

I tak wiele mam z Patrona

Bom i jam jest przecież Wojciech

I ja też nie stronię

Od wszelkich wyzwań które

Niemal rzędem

Stawały codziennie

Na mojej drodze

Nieraz fortelem

Li tylko

Nieraz flaszką i rozumem

Po dobroci i podstępem

A nieraz także

I wprost z marszu

Brałem te najbardziej trudne

Nieprzewidywalne

Nieprzeciętne

By poszczycić się

Przed sobą

Kolejnym pięknym zwycięstwem

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

21. 05. 2025