Gdyby Allaldyn Tu kiedykolwiek był

 

Gdyby Alladyn

Tu kiedykolwiek był


To zaraz tutaj

Wszedłby z każdej trasy

I u Mistrza Waldemara

Waldemara Kamińskiego

Waldemara Bursztynnika

Nic tylko by zamawiał

Bursztynowe lampy


 

I bacznie patrzyłby

Na podstawę

Na mosiężną

Kształtną nóżkę

Czy jest uczciwie wypełniona

Postukałby lekko



Potem zapewne 

Znienacka paluszkiem

Klosz by oglądał


A każdy inny

Z samego bursztynu

Utkany z samych

Najcenniejszych ziarenek

Pewnie by sprawdził

Jak przez ów bursztyn

Przenika światło

I gdzie przechodzi

Misternie rozczepione

Tęcza za tęczą

Ze świata jaźni

Do świata baśni


 

Bo tam gdzie

Allaldyn zakupi lampę

Musi być taka

By każdy przyznał że

To jest przecież ta

Lampa Alladyna

Którą przez tyle lat

Miał w swych myślach

 

I wnet przekaże

Słowa uznania

Przekaże Tobie

Mistrzu Waldemarze

Potrafisz bowiem

Chwytać łuki światła

By podtrzymywały

To światło

W Twojej bursztynowej lampie

I certyfikat wystawi od razu

Aby świat wiedział

I aby zawsze

Uczciwie wyznał iż

Mistrz Waldemar


W swej skromnej piwniczce

Miast gąsiorów wina

Ma kolekcję

Bursztynowych lamp

A każda lampa


Na miarę lampy Alladyna

I dzięki temu kunsztowi

Alladyn jakże polubił

To staropolskie

Portowe Miasto Gdańsk

I choć mimochodem

Do okien pracowni

W tej skromnej 

Piwniczce  zagląda

Zagląda zawsze

Ilekroć tędy przechodzi

Musi zahaczyć


Choć o kawałek

Angielskiej Grobli

Bo lampa nie to że

Ma magiczny blask

W tym blasku

Zaklęta jest

Dusza bursztynu

A bursztyn wiadomo


To przecież całe

Tysiące lat

Mając więc taką lampę

Masz wstęp

Do wszystkich 

Wieków historii

A główne wrota


Do tej historii

Są przecież tutaj

W Polskim  Mieście Gdańsk

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

12.02.2022

 

 

 

 

Komentarze

  1. Unknown12 lutego 2022 16:27

    Piękne są te lampy , mogę tylko pomarzyć by taka choć najmniejszą posiadać.❤️ Pięknie opisane jest tworzenie dzieł przez mistrza . Super.❤️❤️

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Książkę o sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec Gdańska napisze Sam

Obraz
  Książkę o Sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec  Gdańska  Napisze Sam Bo wie najlepiej Co w swoim życiu Co kiedy było Mówi do siebie Gdy patrzy w lustro Póki jeszcze mocno Pamięcią trwam Pomimo moich Już tylu lat Widzę jak moje Wszystkie lata przemijały Jeden rok za drugim I wiem najlepiej Gdzie w moim życiu Sukces największy I gdzie ile miałem I klęsk i   zupełnych plajt I także nieraz zupełnie Na własne życzenie Nie po raz pierwszy Klęska przegrana szansa Ów zawsze  gorzki Żywota smak I siedzi mocno W pamięci Sukces żywota To ta ozdoba Bijący blask Widoczny z daleka Kiedy to byłem Sam dla siebie lew A moje życie Dorodny łan Na cały Gdańsk Na całe Pomorze I buszowały w nim Burze i wiatr Krzepione deszczem Krzepione słońcem Niejedna miłość Życiowy sztorm Wnet potargały  Wnet poszarpały To wszystko Lecz jakże zawsze I byłem rad Oczarowany aż strącony z nóg Kolejną Moją Mił...
Czytaj więcej

Na Kociewiu i Kaszubach

Obraz
  Na Kociewiu i Kaszubach Od wielu   dziesiątek lat Ród mój Ród Kotlickich Jest rozgałęziony Tak naprawdę Dokąd sięga Ile odnóg i korzeni Ile koron i konarów Chociaż jestem Ja Wojciech Kotlicki Senior Rodu Tak naprawdę Nie wiem sam Gdzie obrócisz się To krewni I podobni Głowa w głowę Serce roście Gdzie nie spojrzysz Tam kociewskie Tam kaszubskie Drogie sercu Strony moje Ile razy już myślałem Ażeby to Towarzystwo Zebrać jakoś Raz na zawsze W jakieś porządne Opasłe tomisko I już nieraz Chwytam wenę I za rogi tego byka Trzeba siły i uporu By to jakoś Z jakimś sensem Dobrze poukładać w myślach A następnie Na stronicach I czuję to pod stopami I to pilne zawezwanie I ten płomień I ten ogień Czas ów coraz szybciej biegnie Bóg obdarzył Mnie pamięcią Doskonałą mocną pierwszą W całym W całym   rodzie Jestem bastion Jestem skarbiec Tylko jeszcze  Ta odległość Z myśli przenieść to ...
Czytaj więcej

Tu przy ulicy Leszka Białego Prawie mój cały Gdańsk

Obraz
  Tu przy ulicy Leszka Białego Mój prawie Cały Gdańsk Stąd wszystkie drogi Do Centrum Miasta I wszystkie drogi Na całą Polskę A i na cały Świat I tak dzień w dzień I tydzień w tydzień Całe miesiące I całe lata Zdumiony jestem Zdumiony bardzo I pytam siebie Kolejny raz Tu przy ulicy Leszka Białego Już   przeminęło mi Tyle żywota A może wszystko to Nie jest prawda A tylko jakiś Przygodny żart Kolejna wiosna I jak co roku Kwitnący kasztan Bujnie kwitnący Wszędzie sam kwiat I zawsze łapię się Na tym jednym Dobrze tłumaczyć To jakimś żartem Lecz mój kalendarz Jednak nie kłamie Jest to bezwzględny Rachunek lat Narastający z każdym Bieżącym rokiem Obiektywny uczciwy naprawdę Uchylam furtkę Nic nie pomaga Wszystko tak musi być Czasami szpital Czasem przychodnia W przychodni od lat już Znany lekarz I od lekarza Kolejnych leków Kolejny pakiet Ażeby dalej Mógł człowiek iść Tu przy ulicy Leszka Bia...
Czytaj więcej