I te okręty prawie gotowe są już

 

I te okręty 

Już prawie gotowe są też


Czekają tylko na pogodę

I na życzliwy podmuch wiatru

Wszystkie od razu

Wypłyną do celu

Wypłyną w swój pierwszy

W swój pierwszy długi rejs

Oby bezpiecznie

I na czole 

Każdego z nich 

Już z daleka widać

Te rodowe

Wyraźne napisy

Bursztynowa Stocznia

W Mieście Gdańsku

Waldemar Kamiński

Ojciec

I Sebastian Kamiński

Syn


 

I każdy okręt

Cudo wykonanie

Sami eksperci

Do głębi duszy

Sama precyzja

I kunszt i styl


Jakże mocno wpisani

W te krople bursztynu


Wtopieni na zawsze

Mocą żywicy

Na długie długie

Dziesiątki lat


 

I dzieło przeżyje

I Ciebie Mistrzu

Mistrzu dłuta

Okręty popłyną

Lata pobiegną

Te lata jakże

Byłyby zapomniane

Gdyby nie te okręty

Wykonane ze szczerego 

Bursztynu

Gdyby nie to arcydzieło

I gdyby nie to Twoje

O Tobie świadectwo


 I tak niewiele trzeba

Ażeby zapisać się w historii


W tej przebogatej

Historii Miasta Gdańska

Wystarczy tylko

Dotknąć bursztynu

A już i przed Tobą

Jest taka szansa

 

I pomyśleć


Warsztat niewielka piwniczka

Co dzień tyle pomysłów

Co i sprzętu

Na podłodze

W szafkach

By wszystko mieć

Pod ręką 

By w czasie pracy

By w czasie pracy

Na poszukiwanie

Nie tracić tego

Cennego czasu

Ani minuty

Ani kropli

 

By każdym  tchnieniem

Zmierzać do celu

By kolejny ukończony okręt

Odstawić na półkę

Na swoje miejsce

I tak dzień do dnia


Bursztynowa kropelka

Po bursztynowej kropelce

Aż z tych łezek bursztynu







Powstanie kolejny okręt

Kolejne kolejne dzieło wielkie

I dziób i szalupa

I maszt i żagle

A wszystko mocne

Mocne i niezawodne

I ta gotowość

I ten termin pewny

Gdy przyjdzie czas

Ażeby w rejs

Wyruszyć w samą porę

By zdobyć te szlify

Opływając świat

Jest więc i bursztynowy szampan

I bursztynowe kielichy

I każdy okręt z bursztynu


Czeka na swój

Gdański Bursztynowy Chrzest

A na każdym okręcie



Z czasów starożytnej Grecji



I z czasów starożytnego Rzymu

Ów rodowy szyld

Bursztynowa Stocznia w Gdańsku

Waldemar Kamiński Ojciec

I Sebastian Kamiński

Syn


Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

28.01.2022

 


 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Książkę o sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec Gdańska napisze Sam

Obraz
  Książkę o Sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec  Gdańska  Napisze Sam Bo wie najlepiej Co w swoim życiu Co kiedy było Mówi do siebie Gdy patrzy w lustro Póki jeszcze mocno Pamięcią trwam Pomimo moich Już tylu lat Widzę jak moje Wszystkie lata przemijały Jeden rok za drugim I wiem najlepiej Gdzie w moim życiu Sukces największy I gdzie ile miałem I klęsk i   zupełnych plajt I także nieraz zupełnie Na własne życzenie Nie po raz pierwszy Klęska przegrana szansa Ów zawsze  gorzki Żywota smak I siedzi mocno W pamięci Sukces żywota To ta ozdoba Bijący blask Widoczny z daleka Kiedy to byłem Sam dla siebie lew A moje życie Dorodny łan Na cały Gdańsk Na całe Pomorze I buszowały w nim Burze i wiatr Krzepione deszczem Krzepione słońcem Niejedna miłość Życiowy sztorm Wnet potargały  Wnet poszarpały To wszystko Lecz jakże zawsze I byłem rad Oczarowany aż strącony z nóg Kolejną Moją Mił...
Czytaj więcej

Na Kociewiu i Kaszubach

Obraz
  Na Kociewiu i Kaszubach Od wielu   dziesiątek lat Ród mój Ród Kotlickich Jest rozgałęziony Tak naprawdę Dokąd sięga Ile odnóg i korzeni Ile koron i konarów Chociaż jestem Ja Wojciech Kotlicki Senior Rodu Tak naprawdę Nie wiem sam Gdzie obrócisz się To krewni I podobni Głowa w głowę Serce roście Gdzie nie spojrzysz Tam kociewskie Tam kaszubskie Drogie sercu Strony moje Ile razy już myślałem Ażeby to Towarzystwo Zebrać jakoś Raz na zawsze W jakieś porządne Opasłe tomisko I już nieraz Chwytam wenę I za rogi tego byka Trzeba siły i uporu By to jakoś Z jakimś sensem Dobrze poukładać w myślach A następnie Na stronicach I czuję to pod stopami I to pilne zawezwanie I ten płomień I ten ogień Czas ów coraz szybciej biegnie Bóg obdarzył Mnie pamięcią Doskonałą mocną pierwszą W całym W całym   rodzie Jestem bastion Jestem skarbiec Tylko jeszcze  Ta odległość Z myśli przenieść to ...
Czytaj więcej

Tu przy ulicy Leszka Białego Prawie mój cały Gdańsk

Obraz
  Tu przy ulicy Leszka Białego Mój prawie Cały Gdańsk Stąd wszystkie drogi Do Centrum Miasta I wszystkie drogi Na całą Polskę A i na cały Świat I tak dzień w dzień I tydzień w tydzień Całe miesiące I całe lata Zdumiony jestem Zdumiony bardzo I pytam siebie Kolejny raz Tu przy ulicy Leszka Białego Już   przeminęło mi Tyle żywota A może wszystko to Nie jest prawda A tylko jakiś Przygodny żart Kolejna wiosna I jak co roku Kwitnący kasztan Bujnie kwitnący Wszędzie sam kwiat I zawsze łapię się Na tym jednym Dobrze tłumaczyć To jakimś żartem Lecz mój kalendarz Jednak nie kłamie Jest to bezwzględny Rachunek lat Narastający z każdym Bieżącym rokiem Obiektywny uczciwy naprawdę Uchylam furtkę Nic nie pomaga Wszystko tak musi być Czasami szpital Czasem przychodnia W przychodni od lat już Znany lekarz I od lekarza Kolejnych leków Kolejny pakiet Ażeby dalej Mógł człowiek iść Tu przy ulicy Leszka Bia...
Czytaj więcej