I Ty także swój ślad zostaw Bądź w tym Dziele Solidarny

I Ty także

Swój ślad zostaw

Bądź w tym dziele

Solidarny



Pozwól Dobry Panie Boże
Dobry Boże
Ojcze Nasz
By ten
Ołtarz Bursztynowy
Łza do łzy
Serce do serca
Aby w tej Świątyni
Pod wezwaniem
Św. Brygidy
Patronki Europy
Aby przetrwał
Aby przetrwał
Całe tysiąclecia

Bo tutaj to
Dziękczynienie
Całym sobą
Z głębi serca
Że po tej
Strasznej niewoli
Po rozbiorach
Po zaborach
Równe Sto Lat
Sobie liczy
Nasza Niepodległa

Wolna Polska

Tyle krzyży
Ma za sobą
I  Golgota za Golgotą
Boże Ojcze
Dzięki Tobie
Dzięki mocnej
Wierze w Ciebie
Jezusowi Chrystusowi
I Bogurodzicy Dziewicy
Bogiem sławionej Maryi

Przez wiek cały
Jakże trudny
Polska znów
Ojczyzną Wolną
Chociaż  tylu 
Znowu czyha 
Na jej los
By poniżyć 
I zniewolić
Boże Ojcze
Pozwól na to
Aby na to
Nie pozwolił
Wierny Tobie
Polski Naród
By miał zawsze
Rząd rozsądny
Ze skuteczną
Silną Armią
Zawsze zdolną
Do obrony





Dziękczynne Wotum
Które jeszcze
Zapoczątkował
Ksiądz Prałat
Proboszcz Parafii
I Kapelan Solidarności
Henryk Jankowski
Niechaj to Dziękczynne Wotum


 I dziś wieńczy to
Piękne dzieło
Łącząc bursztyn
Ziarnko do ziarnka
Łezka do łezki
Ksiądz Proboszcz
Ludwik Kowalski
Który po każdej
Mszy świętej 

Mówi
Podejdźcie  bliżej
Aż do samego Tabernakulum
Są już winogrona

 
Jakie piękne 
Złote kłosy
A to przecież
Nasza Polska

Nasza Polska
Niepodległa
Dumna
Wolna
Nasze solidarne czasy
I niech 
To świadectwo
To nasze 
Dziękczynne Świadectwo
Na chwałę Boga
Idzie w  Nasze Pokolenia
Które tutaj 
Przyjdą po nas
Niech tu zawsze
Polskim Morzem
Niech tu zawsze
Polskim Życiem
Szumi Wolna
Niepodległa
Silna Wiarą
Silna Sobą
Silna całą Europą
Nasza Polska

I Ty także

Swój ślad zostaw
Bądź w tym dziele
Solidarny
I choć okruszek Bursztynu
Przynieś także
Tu na Ołtarz
Nie odkładaj
Nic na potem
Nie odmawiaj
Temu dziełu
Tylko patrzeć 
I podziwiać
Tylko wzdychać
Jakie to jest piękne Boże
To tak jakby
Ciebie nie ma
I nigdy Ciebie
Nie było


Ilustracje i tekst
Stanisław Józef Zieliński
11.03.2019 r.








Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Książkę o sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec Gdańska napisze Sam

Obraz
  Książkę o Sobie To Pan Wojciech Kotlicki Mieszkaniec  Gdańska  Napisze Sam Bo wie najlepiej Co w swoim życiu Co kiedy było Mówi do siebie Gdy patrzy w lustro Póki jeszcze mocno Pamięcią trwam Pomimo moich Już tylu lat Widzę jak moje Wszystkie lata przemijały Jeden rok za drugim I wiem najlepiej Gdzie w moim życiu Sukces największy I gdzie ile miałem I klęsk i   zupełnych plajt I także nieraz zupełnie Na własne życzenie Nie po raz pierwszy Klęska przegrana szansa Ów zawsze  gorzki Żywota smak I siedzi mocno W pamięci Sukces żywota To ta ozdoba Bijący blask Widoczny z daleka Kiedy to byłem Sam dla siebie lew A moje życie Dorodny łan Na cały Gdańsk Na całe Pomorze I buszowały w nim Burze i wiatr Krzepione deszczem Krzepione słońcem Niejedna miłość Życiowy sztorm Wnet potargały  Wnet poszarpały To wszystko Lecz jakże zawsze I byłem rad Oczarowany aż strącony z nóg Kolejną Moją Mił...
Czytaj więcej

Na Kociewiu i Kaszubach

Obraz
  Na Kociewiu i Kaszubach Od wielu   dziesiątek lat Ród mój Ród Kotlickich Jest rozgałęziony Tak naprawdę Dokąd sięga Ile odnóg i korzeni Ile koron i konarów Chociaż jestem Ja Wojciech Kotlicki Senior Rodu Tak naprawdę Nie wiem sam Gdzie obrócisz się To krewni I podobni Głowa w głowę Serce roście Gdzie nie spojrzysz Tam kociewskie Tam kaszubskie Drogie sercu Strony moje Ile razy już myślałem Ażeby to Towarzystwo Zebrać jakoś Raz na zawsze W jakieś porządne Opasłe tomisko I już nieraz Chwytam wenę I za rogi tego byka Trzeba siły i uporu By to jakoś Z jakimś sensem Dobrze poukładać w myślach A następnie Na stronicach I czuję to pod stopami I to pilne zawezwanie I ten płomień I ten ogień Czas ów coraz szybciej biegnie Bóg obdarzył Mnie pamięcią Doskonałą mocną pierwszą W całym W całym   rodzie Jestem bastion Jestem skarbiec Tylko jeszcze  Ta odległość Z myśli przenieść to ...
Czytaj więcej

Tu przy ulicy Leszka Białego Prawie mój cały Gdańsk

Obraz
  Tu przy ulicy Leszka Białego Mój prawie Cały Gdańsk Stąd wszystkie drogi Do Centrum Miasta I wszystkie drogi Na całą Polskę A i na cały Świat I tak dzień w dzień I tydzień w tydzień Całe miesiące I całe lata Zdumiony jestem Zdumiony bardzo I pytam siebie Kolejny raz Tu przy ulicy Leszka Białego Już   przeminęło mi Tyle żywota A może wszystko to Nie jest prawda A tylko jakiś Przygodny żart Kolejna wiosna I jak co roku Kwitnący kasztan Bujnie kwitnący Wszędzie sam kwiat I zawsze łapię się Na tym jednym Dobrze tłumaczyć To jakimś żartem Lecz mój kalendarz Jednak nie kłamie Jest to bezwzględny Rachunek lat Narastający z każdym Bieżącym rokiem Obiektywny uczciwy naprawdę Uchylam furtkę Nic nie pomaga Wszystko tak musi być Czasami szpital Czasem przychodnia W przychodni od lat już Znany lekarz I od lekarza Kolejnych leków Kolejny pakiet Ażeby dalej Mógł człowiek iść Tu przy ulicy Leszka Bia...
Czytaj więcej