Eugeniuszowi Lorkowi

Patrycjuszowi

Miasta Gdańska

Minęło 80 Lat

I było w Gdańsku

To wielkie wydarzenie

Był z tej okazji

W Dniu Jubileuszu

To jest 14.10.

Anno Domini 2018

 











 


 Z całego Świata

Jeden Wielki Rodzinny

Lorkowy Zjazd
A wszystko było
Jedną wielką 
Niespodzianką
Do samej chwili 
Zjazdu

 















 

 

I wszystkimi drogami   

Pędziły do Gdańska
Kwiaty
Upominki

Same 
Dobre
Słowa

I co rusz
To ktoś 
Przybywał
I nic 
Tylko pytał
O Jubilata
O Eugeniusza Lorka
Nestora pośród 

Wszystkich
Patrycjuszy 
Miasta Gdańska
I Słów Uznania
Dla zdrowia
Dla dokonań
Dla aparycji 
Czcigodnego Jubilata
Nie było końca    
I przychodziły te sceny 
Z życia
Poukładane
 

W dni tygodnie
Miesiące 
I lata

A właściwie
To w dziesiątki lat
A wszystkie dorodne
Dojrzałe 
Udane

Tylko co z pola
Zebrane mendle
I gdańskie























I bremeńskie 
I hiszpańskie

I niemieckie
I polskie 

Ale i z Norwegii

I z Danii
I dokąd jeszcze 
Pobiegną
W swojej codzienności
Te rozpędzone
Lorkowe autostrady
I ścieżki
I drogi
Jaką jeszcze komu
Jaką i kiedy
I dokąd 
Wyznaczy 
I łaskawy
I Szczęśliwy
Ale nieraz i jakże
Przekorny 
Uparty 
Los 
A wszystko po to
By potem zatriumfować
Zwycięstwem 
Bezwzględnym
Pięknym
Tym doświadczeniem
Z samego tygla
Wprost

I patrzysz Czcigodny Seniorze
Czcigodny Patrycjuszu
Miasta Gdańska
Patrzysz na to wszystko
Nie mogąc nadziwić się
Jak to stało się
Jak to stało się
Tak nagle
Ten cały
Twój Lorkowy 
Rodzinny
Dwór
Zawirował wokół Ciebie
I patrzysz na Portret
Swoich Rodziców

I jednocześnie
Dziwisz się sam 
Jakie to wszystko 
Jakie bardzo bliskie
I jednocześnie
Jakże odległe 
I jednocześnie 
Jakże mocno
W pamięci trwa
Jakby wczoraj
Jakby tylko co 
Dziś  
I Dom Rodzinny
Wojnami szarpany
I lata szkolne
Lata studiów
I lata opieki
Nad swoim rodzeństwem
I małżeństwo
I dzieci
I obiekty w Gdańsku
Dłonią jakże 
Troskliwego włodarza
Ku swojej 
Historycznej świetności 
Przywrócone
I firma 
Reisedienst Lorek 
Jakże prężna do dziś

  

I mówisz 
Mówisz 
Z nieukrywaną dumą
I tak nagle o mnie
Pomyśleli wszyscy
Jakie to jest miłe
Jakie to jest piękne
I z całej Europy
Pędziły  do Gdańska

Upominki
Kwiaty
Toasty
I wiwaty

 

Upominki

Kwiaty

Toasty 

I wiwaty

Sto Sto

I Sto po Sto Lat

I mówisz mi teraz

Czcigodny Jubilacie

Czcigodny Patrycjuszu

Miasta Gdańska

Gdy na liczniku już

81 lat

W Tym Dniu

14 Października

Anno Domini 2018

Zjechali się 

Ze wszystkich stron

Ze wszystkich Stron

I naraz Wszyscy

Aż Mi Seniorowi

Patrycjuszy 

Miasta Gdańska

Serce zadrgało

W posadach

Bo nagle 

Dojrzeć mogłem

Gołym okiem

Dojrzeć mogłem

To moje

Żywe Drzewo

Genealogiczne

I uświadomiłem sobie

Jak piękny

I jakże jakże rozległy

I jakże duży jest

Nasz ten unijny

Unijny i europejski

Ów Lorkowy Dom

Toż to wnuki

Że nosa zadzierać muszę

Ażeby dojrzeć

Gdzie sięga ich wzrost

A i ich Żony

Jakże urocze

 










Z Jakąż uwagą 

I rozwagą

Wybrane i dobrane

Że lepiej tego

By nie zrobił nikt

A nikt

Ale w tym wszystkim

Są jednak te geny

I to oko

Nestora Eugeniusza

Nestora Dziadka

I te kwiaty

I te upominki

I ta frekwencja

Stawili się wszyscy

Na to jedno

Jedyne wezwanie

I wszyscy znaleźli

Ów czas

By temu wezwaniu

Sprostać

A hasło dali chyba

Moje Dzieci Kochane

A przede wszystkim

I Małgosia i Mirosław

To moje szczególne

To podwójne M

I Na Długim Pobrzeżu

Moje Kochane

Piaseckie Gzuby

I Piaseckie Kociewiaki

I tańce i śpiewy

I nie kończące się

Sto Sto i Sto

Po Sto Lat

Że aż Długie Pobrzeże

Zatrzymało się

Ze zdumienia

I kto żyw

To robił zdjęcia

I cały Lokal Mestwin

Wszystko dosłownie

Wszystko dosłownie

Pękało w szwach

I ten jeden długi

Nie kończący się

Przemarsz Barwny 
Korowód

Przemarsz 
Na Cześć

Patrycjusza 
Miasta Gdańska

Eugeniusza Lorka

I te okrzyki

Od Mieszkańców

Miasta Gdańska

Nasz Czcigodny
Patrycjuszu Miasta Gdańska

I od nas

I od nas

I od nas

Żyj nam Sto Sto

I Sto po Sto Lat

A wszystko niechże

Mierzone będzie
Tylko co od dziś

I pęka w szwach

I od życzeń

Kolejnych Stu Lat

I od śpiewów

Radosnych biesiadnych

I od wspomnień

A wspomnienia

To te całe dziesiątki lat

Rozrzucone między Wojnami

Po całym świecie

Dzisiaj 14 października

Anno Domini 2018

To wszystko

Pęka w szwach

Aż Stary Poczciwy

Z jakąż renomą

Kaszubski Lokal

Mestwin

Dawno oj dawno już

Czegoś takiego

Tak dawno nie przeżywał

Bo dosyć dawno już

Nie było tutaj tyle

Tak suto 
Zastawionych stołów

I tylu tylu

Tak zacnych Gości

Ze wszystkich stron

Ze wszystkich stron

Całej Europy

Od norweskich fiordów

Aż po sam Madryt

Po włoski but

Dokąd do dziś

Już od tylu tylu

Dziesięcioleci

Wiozą codziennie

Turystów

Najlepsze na całym świecie

Autokary

Reisedienst Lorek

A ster Firmy Trzyma

46-letni Syn Mirosław

Twój Syn

Patrycjuszu Miasta Gdańska

I chluba rodu

I jakże godny

Następca

I patrzysz patrzysz

Patrycjuszu Miasta Gdańska

I nie dowierzasz

Bo przecież nie tak dawno

Jeszcze takim

Małym dzieckiem był

A dzisiaj przy nim

Głowę do góry zadzierasz

Bo wyrósł Tobie

Ten Twój Synuś

Prawie że dąb

I patrzysz

I rozpoznajesz

I nie dowierzasz

Bo w kolejne konary

Rozrasta się

Ten Twój Rodowy Dąb

 


A pytać nie wypada

Kto jest kto

Ale oto pamięć

Która tyle razy

Ciebie zawiodła

W wizycie do lekarza

Do sklepu

Do apteki

Tym razem staje

Na wysokości zadania

I wszystko pamiętasz

 

 

 

I  nawet z wiersza

Stare 
Dziecięce strofy

Wypowiadasz bezbłędnie
I polskie
I niemieckie
I rosyjskie

Bez zająknięcia

Bez zatrzymania

Ale jakże płynnie

Jakże wprost

Że w jakimże szoku

Całe Twoje
Twoje Rodzinne
Audytorium 

I patrzysz
Patrzysz

Czcigodny Jubilacie

Czcigodny Patrycjuszu

Miasta Gdańska

Bo i łzę radości

Ociera cały Gdańsk

Tu bowiem stoją

Twoje obiekty

Owe gdańskie perełki

Z ruin ku świetności przywrócone

Siedziba Cechu Młynarzy

Przy ulicy Piaski 1

Lwi Dwór

Przy ulicy

Trakt Św. Wojciecha

Dwie kamieniczki

Przy ulicy Sierocej

Gdzie dziś hotel Bonus

I ów pierwszy 
Gdański hipermarket

Gdzie dziś siedziba KRUS

Także przy Trakcie Świętego Wojciecha

A wszystko 

Za swój grosz

Za swój grosz 
Wszystko

Pobudowane

I byłoby tego nieco więcej

Gdyby nikt 
Nie przeszkadzał

Bo byłby już dziś

Tak samo odrestaurowany

I Sierociniec tuż obok

Poczty Gdańskiej

I Dom Kaznodziejów

Tuż przy Kościele p.w. Św. Katarzyny

I może jeszcze

Rusocin koło Pruszcza Gdańskiego

Gdzie teraz ruina 
Przy ruinie

Wszystko byłoby

Już odrestaurowane

Gdyby nikt nie zazdrościł

Gdyby nikt nie przeszkadzał

I władze gdyby były

Bardziej tym wszystkim

Pomysłom

Przychylne

I patrzysz

Patrycjuszu Miasta Gdańska

Patrzysz na tę swoją

Jakże rozległą terytorialnie

Swoją Rodzinę

Jak każdy złapał już ten wiatr

W swoje żagle

I jak udanie 
Pnie się

Coraz wyżej

I dalej

W coraz głębszy

I coraz większy

Swój i tylko 
Swój świat

Coraz starszy

Ale jakże radosny

Piękny

Że tylko tak

Trwać

Że tylko tak

Być

Słowo komentarza
14 października Anno Domini 2018 ...

 

...w życiu osobistym Patrycjusza Miasta Gdańska - Eugeniusza Lorka , to wydarzenie nadzwyczajne. Miały w Tym Dniu wystąpić tylko Piaseckie Gzuby i Piaseckie Kociewiaki, od których były też kwiaty, życzenia i upominki. 

I były - oczywiście , jak zawsze  - znakomite występy, a  podziwiało je całe Długie Pobrzeże. Kto żyw - chwytał za komórkę , by utrwalić to niecodzienne widowisko.

Najmłodsze Gwiazdy z Piaseczna Patrycjuszowi Miasta Gdańska -

Eugeniuszowi Lorkowi    śpiewały i

tańczyły już nie raz. Tym bardziej więc przybyły tym razem - by uczcić Jubileusz 81 lat - swojego Darczyńcy -  i tym razem otrzymując hojne wynagrodzenie...

oraz...bilety na piękną

gdańską karuzelę.  Los jednak dopisał szczególny scenariusz - na Urodziny
 do Czcigodnego przyjechała  Cała Rodzina czyniąc tym samym kolejny Zjazd Rodzinny całej Rodziny Lorków , m. in. z Elbląga i Rumi, z Bremen, z Norwegii..., a impreza z Długiego Pobrzeża szybko przeniosła się - uroczystym przemarszem  - do Restauracji Kaszubskiej Mestwin ... 

przy ulicy Straganiarskiej w Gdańsku - zapisując się jako szczególnie piękne rodzinne wydarzenie i w historii Miasta Gdańska, niestety - bez udziału choćby jednego symbolicznego kwiatka z Magistratu. 

Ilustracje i tekst
Stanisław Józef Zieliński

16.10. 2018 r.